Margriet als kunstenaar

Als streetart kunstenaar maak ik vooral kunst om in te leven. Ik wil een wereld scheppen waarin je zou willen leven. Een wereld waarin je jezelf herkent en gelijk thuis voelt. Om er zeker van te zijn dat mensen zich erin thuis voelen, maak ik het altijd in overleg met de mensen die erin of omheen wonen, leven of werken.

In mijn atelier geef ik mezelf meer vrijheid en mag er een beetje magie bij komen. Kleuren zijn soms extra aangezet om het gevoel van leven te versterken, de personen, planten, dieren zinderen van energie. De taferelen komen uit mijn eigen leven en ervaringen en zijn heel persoonlijk, maar net zo goed heel herkenbaar voor iedereen.

Graag gebruik ik het perspectief van een kind, wat nog onbedorven naar de magische wereld kijkt en in alle vrijheid kan genieten van de natuur. Een kind kan nog praten met bomen en vogels en voor een kind is een kikker net zo magisch als een astronaut.

Beeldende kunst is heel erg belangrijk in mijn leven. Ik haal er zelf veel plezier en energie uit en hoop dit ook aan de kijker te geven. Ik wil de kijker meetrekken in een wereld van verwondering en relativering. Achter de dagelijkse werkelijkheid zit nog een andere werkelijkheid vol kleur en energie. Mijn kunst daagt je uit om jezelf te laten meenemen in mijn kleurige wereld, er een plaats te vinden waar je je prettig voelt en van hieruit na te denken over de mooie dingen in het leven. Kleine details uit de natuur hebben een verassende schoonheid. Als ik mezelf toesta deze schoonheid te zien, relativeer ik mijn dagelijkse zorgen. Immers de natuur is al eeuwen daar en het zal op de een of andere manier ook nog blijven. Het hoe en waarom van dit leven is en blijft een mysterie, maar het blijft ook een intrigerende vraag.

De jaren 70

Potlood tekening op houten plank 136 bij 47 cm, afgelakt met doorzichtige lak, 2020.

Op dit moment ben ik bezig met mijn jeugdherinneringen te verbeelden. tekeningen en schilderijen zijn geïnspireerd op oude foto’s. In deze tekening zie je mij op 4 jarige leeftijd met een geweldig leuke crossfiets. Ik was heel erg trots en voelde mezelf super stoer op dit paarse geval. Ik stelde mezelf voor dat ik een echte off the road motor had, waarmee ik door bossen en over bergen reed.

Ik ben 4

olieverf op houten plank van 100 bij 50 cm, 2020

Ik kreeg een oude schoolfoto, mijn allereerste, weer eens in handen en verbaasde me erover hoezeer ik al een persoontje was. Terwijl ik dit schilderde keek ik steeds mezelf in de ogen en dat was soms best confronterend. Wat heb ik eigenlijk met mijn leven gedaan…

Het was lastig mezelf te concentreren op het schilderen en ik wilde het ook minimaal houden. Die paar strepen wilde ik dan ook perfect hebben, maar dat bestaat natuurlijk niet :-))

Cuba

Olieverf op drie doeken van 170 bij 170 cm, totale breedte 510 cm, 2020.

In 2019 heb ik een reis gemaakt naar Cuba, een land met een prachtige onbedorven natuur. Dit schilderij is geïnspireerd op die reis. Allereerst wilde ik een zee schilderen,  waarin je graag zou willen springen en spelen, net als deze vogels. Het doek is ook zo breed dat je erin kan verdwijnen als je ervoor staat. Daarnaast zijn er veel mooie heldere kleuren in het land te zien, zowel in de natuur als in de steden. In het linker doek spatten de kleuren uit elkaar als een abstract schilderij. Het middelste doek heeft voor mij iets onheilspellenders. Er komen scheepsladingen voedsel binnen, maar dat is alleen voor toeristen. De meeste Cubanen zijn straatarm.

 

Groene Zee

olieverf op 5 trespa panelen van 125 bij 125 cm, totale breedte is 6 meter, 2018.

Het schilderij is geïnspireerd op verschillende wandelingen in Europa en de foto’s die ik tijdens het wandelen maakte. Ik hou altijd heel erg van het gevoel als je bovenop een berg staat en overal om je heen bos is, een zee van groen.

Het schilderij is geschonken aan de Stichting Peter Pan. Zij zorgen ervoor dat jongeren die normaal gesproken niet op vakantie kunnen vanwege een handicap, ziekte of moeilijke thuissituatie, toch met elkaar op reis kunnen gaan. Ze leren veel van elkaar en hebben samen gewoon lol. Peter Pan is een goed doel van een medewerker van Transavia. Ze willen met dit schilderij geld ophalen om in Spanje een mooi vakantiehuis te bouwen, waar de jongeren altijd welkom zijn. Door de plotselinge Corona crisis, moet dit plan even op zich laten wachten.

 

Tuin der zintuigen

olieverf op doek van 170 bij 170, 2020

In het midden van de tuin zit een vrouw met een mobiele telefoon in haar handen. Om haar heen is een prachtige tuin te zien, een moment waarop je zou kunnen voelen, ruiken, zien, horen. De tuin is surrealistisch en daarom weet je niet precies of zij hem bedenkt met haar apparaat of dat ze dit magische moment mist, omdat ze op haar apparaat zit te kijken.

 

Moment

olieverf op doek van 100 bij 70 cm, 2020

Een kort moment, vastgelegd voor de eeuwigheid. Dit ene moment van verbondenheid, met vrienden, buiten in de natuur, gesprekken die ertoe doen. Dat is alles. Ook in dit schilderij zoek ik naar de overgang van figuratief naar abstract. in de achtergrond is heel veel van het linnen doek niet beschilderd en de tuin zijn slechts kleurstrepen en vlekken.

Na de staaroperatie

olieverf op doek van 100 bij 70 cm, 2020

Na de staaroperatie van mijn vader, kreeg hij een kop koffie met een koek. Mijn moeder maakte er een foto van om iedereen te laten weten dat het weer goed ging met hem. Ik vond deze foto zo grappig, dat ik er gelijk een schilderij van maakte. 

Bos

Monodruk: olieverf op papier van 80 bij 80 cm, 2018

In 2018 leerde ik een monodruk maken van Marijke Bouthoorn in haar huis in Frankrijk. We gingen met elkaar het bos in om schetsen te maken en een aantal schetsen werkten we later uit als monodruk. Het gaat erom een duidelijke tekening te maken op een blad papier. Daarna rol je een dunne laag olieverf uit op een glasplaat en leg je de tekening hierop. De tekening trek je nu precies over. Op de achterkant van het blad zuigt het papier de verf op, waar je deze met je potlood in hebt gedrukt.

 

Bomen serie

Muurverf en acrylverf op 6 trespa plaatjes van 60 bij 60 cm, 2020.

In 2019 heb ik 25 kinderen tekeningen nageschilderd van allerlei boomsoorten. Dit was voor een project in de Bomenbuurt van Den Haag. In 2020 heb ik een tekening ervan gebruikt als inspiratie voor deze serie. Met 3 sjablonen heb ik steeds op een andere manier kleurencombinaties gemaakt. Ik vond het heel erg leuk mezelf eens te laten inspireren door kinderen en mijn kunst te laten beïnvloeden door mijn werk als verbindend stadskunstenaar.

 

Schilderijen 2017

olieverf op doek, verschillende afmetingen, 2017

In 2017 werd ik 50 en vierde ik mijn verjaardag met een opening van een serie schilderijen van het afgelopen jaar. Ik zocht toen ook al naar een stijl met een combinatie van figuratieve en abstracte of surrealistische elementen. De beelden kwamen vooral voort uit het schilderen zelf, zonder enig vooropgezet plan. Uit de kleuren kwamen vanzelf vormen tevoorschijn en soms ontstond er een duidelijk verhaal. Over een kraai die vanuit chaos naar een strak blauwe hemel trippelt, of een eend die, wat er ook gebeurd, stug doorloopt in eigen overpeinzingen. Of een gesprek tijdens een wandeling, waarin de contouren van de werkelijkheid loslaten en laten zien wat zich erachter bevind. Een beer die wel of niet een vis uit de rivier vangt, paardebloemen met vlinders in een vreemde wereld, of bespiegelingen in een vijver. Het zijn losse impressies, waar de kijker zelf zijn idee op mag projecteren.