Margriet Snaterse
Als stadskunstenaar maak ik kunst in de buitenruimte. Ik wil een wereld scheppen waarin je graag woont of een plek waar je geïnspireerd raakt om te werken. Een wereld waarin je jezelf herkent en gelijk thuis voelt.
Margriet Snaterse
In 2012 raakte ik mijn baan kwijt en na 25 jaar ervaring met allerlei doelgroepen vonden ze mij ineens te oud. Hier heb ik me zo boos over gemaakt, dat ik het roer heb omgegooid. Ik zwaaide 180 graden terug van sociaal werker naar beeldend kunstenaar (back to my roots) en wilde vooral de buitenruimte aanpakken. In alle wijken waar ik gewerkt had viel me op hoe stenig en troosteloos dat vaak is. Ik wil de vrolijkheid en hoop brengen. Juist in het alledaagse leven is het zo fijn om een sprankelende omgeving te hebben waar je vrolijk van wordt. Ik wil mensen raken met mijn kunst en ga zware thema’s niet uit de weg, maar ik wil het verbeelden op een troostende en hoopgevende manier. Mensen die mij goed kennen houden dan ook van mijn humor, speelsheid en tikkeltje naïeve manier van naar het leven kijken. Ik geniet van details zoals de tekening op de vleugels van een vlinder, of de vlekken op de huid van een kikker.
Ik ben ook eerlijk en direct, dat vindt niet iedereen altijd leuk. Ik geef gevraagd of soms ongevraagd mijn mening, ook als deze niet gangbaar is of ongepast op dat moment. Ik hou niet van keurslijf of protocollen en kan er goed mee leven als mensen mij afwijzen. Misschien heeft het te maken met het feit dat ik op bijna 4-jarige leeftijd mijn haar verloor vanwege alopecia. Op zich was dat niet erg, alleen de omgeving reageerde niet altijd zo begripvol en tolerant. Ik moest vanaf dat moment leren mijn eigen gang te gaan, los van wat anderen van mij vonden. Ik moest leren omgaan met opvallen en aangestaard worden, wat ik niet zo leuk vond.
Het voordeel is dat ik er sterk van geworden ben en altijd op de bres spring voor mensen die niet helemaal in de groep passen of gewoon veel moeilijkheden echte de rug hebben. Het is niet zo dat we allemaal gelijke kansen krijgen, maar we kunnen wel onze kansen creëren en elkaar hierbij helpen.
Ik combineer nu mijn liefde voor sociaal werk met mijn liefde voor kunst en het kunstenaarschap. Als verbindende stadskunstenaar maak ik inmiddels alweer 10 jaar muurschilderingen met en voor de stad. Ik vind het belangrijk dat mensen invloed krijgen in hun eigen omgeving en dat er hoopvolle, vrolijke en inspirerende beelden te zien zijn.
- Margriet
Mijn ervaring
Waar ik heel erg blij van wordt, is als mensen mij laten weten hoe blij ze zijn met een mooie muurschildering van mij in de buurt. In de Newtonstraat heb ik een landschap met paarden gemaakt en dan hoor ik dat kinderen uit de buurt ze elke dag water geven en aaien.
In een portiek in Transvaal hoor ik dat mensen elke dag blij thuiskomen, omdat ze verwelkomd worden door een prachtig Gronings landschap uit hun jeugd. In Spoorwijk kwam een mevrouw mij vertellen dat ze de muurschildering kan zien vanaf haar zolderraam en elke dag als ze uit bed komt, eerst goedemorgen zegt tegen de dolfijnen. In Krimpen aan de IJssel mailde een moeder mij dat ze zo blij was dat haar kind dolenthousiast thuiskwam, omdat hij mijn muurschilderingen had gezien en mij had gesproken. Ze zitten nu in een vervelende scheiding en een verdrietige periode, dus dat maakte het bijzonder om haar zoon weer eens vrolijk te zien. Kortom ik word er heel blij van als ik mensen kan inspireren en opvrolijken.
